Bir gün Lukman Hekim ogluny ýanyna çagyryp, oňa durmuşda şu üç zady berk berjaý etmegi tabşyrypdyr:
- Iýýän naharyň iň gowy nahar bolsun!
- Ýatýan düşegiň iň rahat düşek bolsun!
- Ýaşaýan jaýyň iň kaşaň jaý bolsun!
Ogul atasynyň sargydyny eşidip, allaniçigsi bolupdyr:
Şonda Lukman Hekim ogluna şeýle jogap beripdir:
– Kaka! Biz günümizi zordan aýlaýarys ahyry. Seniň bu aýdýanlaryňy men ýerine ýetirip bilmesem gerek.
– Diňe ajyganyňda nahar iýseň, iň gowy nahary iýdigiň bolar.
– Günuzyn işläp, agşam öýe geleniňde başyňy ýassyga goýsaň, iň rahat düşekde ýatdygyň bolar.
– Adamlar bilen mähirli gatnaşyk saklasaň, olaryň ýüreginde orun taparsyň. Şeýdibem, iň kaşaň jaýda ýaşadygyň bolar.
Kyssalar 