Bir gün patyşa Nowşirwan özüniň Medaýyndaky köşgüni giňeltmek isleýär. Onuň köşgüniň golaýynda bir garry enäniň pukara külbesi bar eken. Garry ene güzeranyny ýeke-täk baýlygy bolan sygrynyň süýdi bilen aýlaýan eken. Köşgüň binasy galdyrylandan soň, garry enäniň öýi köşgüň öň tarapynda galypdyr. Nowşirwan garry enäni ýanyna çagyryp:

— Eger razy bolsaň, men seniň bu öýüňi diýen bahaňa satyn  alaýyn. Sen galan ömrüňde hiç zada mätäçlik çekmersiň – diýýär. Garry ene:

— Eý, patyşahym! Hiç bir baýlyk, hiç bir mal-mülk her gün seniň mübärek ýüzüňi görmegimden we seniň  adyllyk saýaňda ýaşamagymdan ýokary bolup bilmez – diýýär. Nowşirwan:

— Sen jaýyňy satmaga razy bolmasaň, men seni mejbur etmekçi däl – diýip, onuň öýüne degmezligi tabşyrýar.

Patyşa dabaraly garşy alnanda, garry enäniň sygry daşarda köşgüň düşekdir halyçalaryny tezegi bilen hapalaýan eken. Bu ýagdaýy döwlet emeldarlary-da görýän eken. Garry enäniň kiçijik külbesini Nowşirwanyň beýik köşgüniň ýanynda gören her bir adam onuň aňrybaş adyl bolandygyna göz ýetirýär. Nowşirwanyň şu adalaty onuň  adynyň hemişelik ýagşylykda ýatlanmagyna sebäp bolupdyr.